Een verhaal over een mooie vrouw

Soms maken we dingen mee die onze kijk op de wereld veranderen. Ik ben dol op die ervaringen! Die momenten waarop ik iets heb geleerd of iets ineens beter begreep dan voorheen.

Er is één ervaring waar ik vaak aan terugdenk – een vrouw die ik op straat in New York zag.

Het was in de jaren 90 en ik zat op de vensterbank op de tweede verdieping aan East 20th Street, kijkend naar de wereld die voorbijging. Aan de overkant van mijn appartement lag een groot basketbal- en voetbalveld. Het was als een gigantische televisie waar ik mensen van allerlei nationaliteiten kon zien, en ik zag hoe de stadskinderen onder voortdurend toezicht stonden terwijl ze speelden. Ik vond het heerlijk om op die vensterbank te zitten.  

Vanuit het raam zag ik een Afro-Amerikaanse vrouw over straat lopen. Ze was een rondborstige vrouw, haar haar zat in de war en haar kleren waren versleten, maar ze slenterde over straat met een onbeschaamde wiegelende heupbeweging en straalde zelfvertrouwen uit. Haar rug was recht, haar kin hoog, haar schouders naar achteren en haar heupen wiegden!

Het was zo mooi, en iedereen die ze passeerde bleef staan om naar haar te kijken. Ze bracht de hele straat tot stilstand terwijl ik naar beneden keek. Mensen zagen haar en waren door haar gefascineerd.

Ze zag er gelukkig uit en ze was de baas op straat.

Het was een prachtig contrast met de mode-industrie waarin ik als model werkte, waar schoonheid wordt afgemeten aan lengte, proporties, jukbeenderen – en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Voor mij werd de vrouw op straat het boegbeeld van het beoordelen van schoonheid op basis van het totaalplaatje.

Het gaat niet om al die individuele kenmerken waar we onszelf zo druk mee bezighouden. We moeten naar de hele persoon kijken – vooral als we naar onszelf kijken.

Schoonheid is een van de geneugten van Life en een prachtig innerlijk gevoel.

We besteden zoveel tijd aan het vergelijken van onszelf met anderen in dit tijdperk van sociale media, en daarom is het voor mij zo belangrijk om deze prachtige vrouw te blijven herinneren. Ik zal haar nooit vergeten.

Schoonheid is de hele persoon

Als ik op een feestje ben geweest waar ik me te chic of te casual gekleed voelde, of als ik een toespraak heb gehouden waar ik nerveus voor was, of op een diner ben geweest waar ik sommige gasten niet kende – of wat dan ook waardoor ik me onzeker voelde – probeer ik te onthouden dat de wereld ons als een geheel ziet. Het is de twinkeling in onze ogen, de aarzelende glimlach. Uiteindelijk is het misschien wel de rust in onze SOUL die het kenmerk is van ware schoonheid en aantrekkingskracht.

Ik zou willen dat ik haar dat kon vertellen – de vrouw op straat in New York – en dat ik al die jaren later over haar schrijf. Vooral omdat ik hoop dat ze je kan inspireren om met opgeheven hoofd door het leven te gaan en de wereld tegemoet te treden met het gevoel dat je perfect bent – precies zoals je bent.

Het allerbeste /
Mette